Ik voel me redelijk nutteloos vandaag. Ik heb niks gedaan. Echt niks. Alleen twitter en dit en een beetje lezen voor mijn studie. Van niks doen word ik sippig, zoals ik al zei, ik ga me nutteloos voelen. Ik word er bovendien ook heel moe van. Tot zover vandaag.
Ik heb me net bedacht dat ik best wel anders ben dan de rest van de mensen die mijn studie doen. Het zijn bijna allemaal meisjes – ik ken drie jongens die mijn studie doen. Ik heb niks tegen meisjes die om hun uiterlijk geven. Zolang dat op de goede manier is. Ik heb wel iets tegen meisjes die oppervlakkig zijn. Al denk ik niet dat ze dat echt zijn. Ik probeer me in ze te verdiepen, maar ik ben anders dan zij denk ik. Misschien denk ik dat alleen maar en vinden ze mij oppervlakkig. Dat zou ook nog kunnen. Het lijkt gewoon alsof iedereen zijn groepje al zo’n beetje heeft gevonden. Behalve ik. Ik ga wel met mensen om hoor. Ik zit met ze in werkgroepen en ik maak opdrachten met ze, maar daar houdt het op. Ik heb altijd gezegd: ik hoef niet persé nieuwe beste vrienden, als ik maar mensen ken van mijn studie. Ik denk dat ik daar even op terug wil komen. Ik denk dat ik nu wel echt vriendinnen zoek. Al mijn vriendinnen is het al gelukt, en mij niet. Ik voel me nooit echt alleen hoor, want ik heb mijn vriendje en hij is super lief. Misschien ben ik op zoek naar iets wat er niet is.
Dit klinkt best depressief he? Het gaat goed met me hoor! Ik vind mijn draai wel denk ik, alleen dat duurt me iets te lang. Ik heb trouwens echt een geweldig idee voor mijn surprise! Ik heb mijn zusje en ik ga een pyjamabroek naaien. Ik heb vandaag stof gekocht. Ik kan het niet zo goed, dat wordt dus bloed, zweet, tranen en heel hard lachen. Morgen terug naar Nijmegen, half 6 opstaan!
liefs,
robin.
